بسم رب الشهدا و الصدیقین

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین

سوی دل با کاروان کربلا دارد حسین

دوستانش بی وفا و دشمنانش بی امان

با کدامین سر کند مشکل دوتا دارد حسین

هر که را عشق حسین نیست زخود بی خبر است

کشته عشق حسین  از  همه  کس زنده  تر  است

بـس کـه  آن  جـلوه  توحـید  مـرا  در  نـظــر   است

 هر کـجا می نـگرم،  نـور  رخـش  جـلوه  گر  است

الحمدالله که امسال هم ارباب اجازه دادن که قطره ای اشک پای روضا هاش خرج کنیم .از خدا خواسته بودم که محرم و ببینم و بعد برم . کجا معلوم نیست . به ابد . . . امسال هم خدا رو شکر حسینیه زنجان عجب غوغایی بود ... خوش حالم که ارباب قبول کردن که امسال خادم در خونش بشیم . الحمدالله .

خیلی زود گذشت .دیر اومد ولی زودم گذشت .انقدر زود گذشت که شهادت رقیه ۳ ساله هم رسید .انقدر زود میگذره که اربعین تموم میشه .تا سال بعد کی زنده ...

امسال محرم خیلی متفاوت بود.شباش ، روزاش ، همه و همه .

عاشورا هم متفاوت بود . همه یزیدی ها خودشون رو معرفی کردن .اعلام کردن که مردم کوفه هنوزم که هنوز هست .اعلام کردن کهمیخوان بقیه الله رو تنها بگذارن.اعلام که میخوان اسلام نباشه ...

ولی کور خوندن ... تا بسیجی های سید علی هستن نه کسی میتونه اسلام رو از بیت ببره و امام زمان رو تنها بگذاره .

کربلا یعنی که یاد رهبری

از حسین عصر خود فرمان بری

بیعت ما دوستان عین ولاست

زاده زهرا علی روح خداست

عده ای از همرهان جاهل شدند

در حمایت از علی کاهل شدند

مکر داخل کفر خارج را ببین

رونق کار خوارج راببین

همچو مهدی (عج) ولی داریم و بس

شیعیان سید علی داریم و بس

• دیگر برایت مرگ مفهومی ندارد :

 «به میدان آزمایشی می‏روی كه در یك طرف كفر است با تمام امكانات و در طرف دیگر، جوانان سلحشور و باایمان كه برای حق مبارزه می‏كنند، برای هدفشان و مكتبشان. وقتی این چنین می‏اندیشی خود را در كنار همة آنها و جزء یارانشان احساس می‏كنی، گویی در كنار حسین‏(ع) فریاد «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی»اش را پاسخ گفته‏ای و دیگر برایت مرگ مفهومی ندارد. چه زیبا و با شكوه است این گونه بودن، این گونه زیستن و این گونه مردن». شهید بهروز ابوحمزه

• به امام حسین بگویید... :

«اگر به زیارت رفتید، به امام حسین‏(ع) بگویید كه من هم جوانی داشتم و آرزویش این بود كه در زمان شما و در ركاب شما باشد، ولی امروز این سعادت را پیدا كرده و به یاری شما آمده».  شهید مجتبی زكریا پور

 

 

چشم در راهیم اما قاصدی در راه نیست

جمعه هم آمد ولی آن جمعه دلخواه نیست

ما کجا و نورباران شب دریا کجا!

قطره در خواب و خیالِ جذر و مد ماه نیست

ما کجا و بارگاه حضرت خوبان کجا!

هر گدایی، لایق هم صحبتی با شاه نیست

عشق، اینجا بین آدم ها غریب افتاده است

پایمردی کن برادر! یوسفی در چاه نیست

بارمان را آب برد و تازه فهمیدیم که

در بساط خالی ما، آه حتی آه نیست

ریشه در خاکیم و دم از آسمان ها می زنیم

بت پرستانیم و مثل ما کسی گمراه نیست

تک سوار قصه ها، یک روز می آید ولی

جز خدا از پشت پرده، هیچ کس آگاه نیست 

اللهم عجل لولیک الفرج  

و العافیه و النصر

 و جعلنا من خیر اعوانه و انصاره

 و المستشهدین بین یدیه 

منبع: وبلاگ مهدیار

 

 

کربلا ایستگاه آغازین تمام مسافرانی است که به مقصد خدا جاری اند. هر چند دلهایشان را در عاشورا جا گذاشته باشند.
اینجا کربلا ست ، این گودال سربلند آبروی جغرافیاست ، این تل خاک جاری ، فردا را ورق خواهد زد، و «فرا زنی» خطبه اش ، خواب شب ها را آوار خواهد کرد.
اینجا کربلا ست ، سرزمینی که رگ هایش عطشانی می نوشند، و ذره ذره خاکش بهشت را برابر است.

کربلا سرچشمه تمام گردبادهای مقدس ، تمام توفان های زهد و خاستگاه پرندگانی است که حداقل پروازشان از خاک ، از خود تا خداست.
با نام کربلا هزار توفان نوح در دلت گریه می کند، اندوه سرازیری چشم هایت را می پوشاند و لباست سیاه می شود.
در عاشورا سر بریده خورشید، منزل به منزل خدا را تلاوت می کند و فردا چوب آن قدر جسور است که بر لب هایی که قرآن آیه آیه بر آن باریده ، نازل می شود.
از آسمان زنجیر می بارد و دست ، و هیچ کوهی نیست که لالی ام را پژواک نشده باشد.

عاشورا، واژه ای است که دل ها را تا چشم ها بالا می آورد، و چشم را تا زمین ناگزیر می کند. واژه ای که مترادف  «حسین» است.
امروز شیرین ترین فرهاد تاریخ ، عشق را به حماسه می خواند، هر چند 72 رکعت عشق هم ، تشنگی کربلا را جواب نمی شود.

 

فرا رسیدن سالروز شهادت بانوی سه ساله حضرت رقیه خاتون (س)  خدمت حضرت بقیه الله العظم ارواحناه فداه (عج) و مقام معظم رهبری تسلیت عرض مینمایم .

بنا بر ذكر برخی كتب تاریخی روز پنجم صفر، روز شهادت حضرت رقیه(علیه السلام) دختر سه یا چهار ساله امام حسین(علیه السلام) است.

در برخی كتب تاریخی آمده است: یزید، اهل بیت را در محلى خرابه‌گونه جاى داد در حالى كه زنان خاندان نبوت و اهل بیت طهارت، جریان شهادت حسین(علیه‏السلام) و اهل بیت و یارانش را از كودكان مخفى نگاهداشته و مى‏گفتند پدرانشان به مسافرت رفته‏اند، و این جریان ادامه داشت تا این كه یزید اهل بیت را در سراى خویش جاى داد.(1)

امام حسین(علیه‏السلام) دخترى خردسال داشت كه چهار سال از عمر مباركش مى‏گذشت،(2) شبى از خواب پرید در حالى كه سخت پریشان به نظر مى‏رسید و جویاى پدر شد! و پرسید: پدرم كجاست كه من هم اكنون او را دیدم؟!(3)

بانوان حرم چون این سخن را از او شنیدند، گریستند و كودكان دیگر نیز ناله و زارى سر دادند.

چون صداى شیوه و گریه آنان بلند شد، یزید از خواب بیدار شد و پرسید: این گریه و زارى از كجاست؟

پس از جستجو، یزید را از جریان باخبر كردند، یزید گفت: سر پدرش را نزد او ببرید!

آن سر مقدس را در زیر سرپوشى قرار داده در مقابل او نهادند.

كودك پرسید: این چیست؟

گفتند: سر پدرت حسین(علیه السلام) است.

دختر امام حسین(علیه‏السلام) سرپوش را برداشت و چون چشمش به سر مبارك پدر افتاد ناله‏اى از دل كشید و بیتاب شد و گفت: اى پدر! چه كسى تو را به خونت زنگین كرد؟!

چه كسى رگ‌هاى تو را برید؟! اى پدر! چه كسى مرا در كودكى یتیم كرد؟! اى پدر! بعد از تو به چه كسى دل ببندم؟! چه كسى یتیم تو را بزرگ خواهد كرد؟! اى پدر! انیس این زنان و اسیران كیست؟! اى كاش من فدایت شده بودم! اى كاش من نابینا شده بودم! اى كاش من در خاك آرمیده بودم و محاسن به خون خضاب شده تو را نمى‌دیدم!

آنگاه لب كوچك خود را بر لب‌هاى پدر نهاد و گریه شدیدى كرد و از هوش رفت! هر چه تلاش كردند، به هوش نیامد، و این عزیز حسین(علیه‏السلام) در شام به شهادت رسید.(4)

این نسل کوفیان است در کوچه های غربت

کف میزنند و شادند روز عزای امت

صاحب زمان کجایی ؟ روز عزای جدت

تا انتقام گیری هرکس شکسته حرمت

التماس دعا یا علی مدد ...